W teorii….

Poczucie własnej wartości to stan psychiczny powstały na skutek elementarnej, uogólnionej oceny dokonanej na własny temat.

Samoocena to uogólniona postawa w stosunku do samego siebie, która wpływa na nastrój oraz wywiera silny wpływ na pewien zakres zachowań osobistych i społecznych. Podstawą samooceny jest samowiedza, czyli zespół sądów i opinii, które jednostka odnosi do własnej osoby. Te sądy i opinie dotyczą właściwości fizycznych, psychicznych i społecznych.

Po co zaprzyjaźniać się z samym sobą? Ponieważ warto mieć ZAWSZE obok siebie życzliwą nam osobę. Przyjaciele nie zawsze mogą być blisko, nie zawsze mają czas, dlatego warto zaprzyjaźnić się z samym sobą, by w każdej chwili móc liczyć na wewnętrznego przyjaciela- czyli nasze osobiste wenętrzne głosy i myśli, które zawsze nam towarzyszą.

Każdy posiada wewnętrznego komentatora (wewnętrzny krytyk), od którego nie da się “uciec”, jednak warto popracować nad nim, by stał się łagodny i był naszym życzliwym przyjacielem.

Głos wewnętrzny mówi to, co włożyli w nas w dzieciństwie- w głównej mierze rodzice, dziadkowie, nauczyciele i pedagodzy w szkole itd.

Ten głos zazwyczaj jest bardzo krytyczny i im więcej mamy wewnętrznego krytyka w sobie, tym więcej mamy w sobie konfliktów, które nas hamują we własnym rozwoju.

Im więcej krytycznych i negatywnych glosów od wewnętrznego krytyka, tym bardziej jesteśmy zdołowani i pozbawieni energii i chęci do działania. Więc w zasadzie w tej sytuacji nie potrzebujemy już żadnych wrogów z zewnątrz- bo sami nim dla siebie jesteśmy.

Dlatego tak istotną kwestią jest przerobienie i praca nad wewnętrznym krytykiem, by stał się przyjacielem.

Dlaczego? Ponieważ o wiele lepiej żyje się z życzliwą “osobą” u boku, która wspiera i pozwala popełniać błędy- bo przecież każdy ma do nich prawo, a każdy popełniony błąd jest dobrą i potrzebną lekcją życiową.

Pomyśl, czy jeśli przychodzi do Ciebie przyjaciel/przyjaciółka z problemem mówisz jej, że jest beznadziejna i że nic nie osiągnie? NIE, wręcz przeciwnie. Pocieszasz swojego przyjaciela, jesteś dla niego dobry i życzliwy- dlatego warto przerobić wewętrznego krytyka na przyjaciela.

Jak zacząć zmianę wewnętrznego kytyka na przyjaciela?

1. Poświęć czas swoim emocjom- one są ważnym komuniktem. Naucz się je rozpoznawać, rozróżniać i odkryj ich znaczenie- to komunikaty, które nam przekazują ważne informacje.

2. Akceptacja własnego siebie- dzięki poznaniu się i swoich emocji.

3. Odpoczynek i relaks- czas tylko dla siebie, szczególnie w chwilach problemowych.

4. Podejmij kontakt z samym sobą- nazywaj swoje stany emocjonalne, podejmij wewnętrzny dialog, akceptuj emocje i przekształcaj w dobrą energię i paliwo, które wykorzystasz dalej.

5. Tłumacz sama/sam sobie, łagodnie i życzliwie swoje stany emocjonalne i pocieszaj samą/samego siebie- przecież przyjaciel dodaje otuchy a nie karci i pogłębia nasz kryzysowy stan emocjonalny.

6. Podchodź życzliwie do samego siebie- dodawaj sobie motywacji, wspieraj się.

7. Zaufaj sobie- dzięki temu łatwiej opanujesz stres, pewniej staniesz do wyzwań bo masz wtedy większą wewnętrzną siłe- a krytyk nas demotywuje.

8. Motywuj siebie codziennie, stawiaj sobie coraz większe wyzwania i chwal się/ nagradzaj dobrym słowem za powodzenie.

Bycie wewętrznym przyjacielem to 1wszy krok do budowania poczucia własnej wartości.

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *